Wij, te gekke ouders

Een ouderpaar met een zoon met een smetje, in onze ogen niet meer of minder. De weg in de jeugdhulpverlening en GGZ zorgt ervoor dat het smetje een enorme plek van vervuiling kan worden. We zijn goede schoonmakers, maar de bureaucratie bevechten kost tijd en vooral energie.

O ja, we werken beide in het werkgebied van de GGZ en beroepsmatig schudden we menigmaal onze wijze hoofden over het onbenul en gebrek aan kennis op beleidsmatig gebied die uitmonden in overloze en nutteloze procedures, uiteraard onder het mom van ‘professionalisering’. Het leidt vooral tot ontkrachting van de professionele kennis en erger nog, professionals verworden tot robots.

Wij proberen gewoon door te gaan met ons leven, maar trachten via dit blog ook op een constructieve manier ons eigen frustraties te kunnen ventileren. We hebben het dan nog niet eens over de zorg voor en over onze zoon.

Hoe dit blog er uit gaat zien weten we niet, maar dat is niet zo erg, als de nood hoog is schrijven we maar wat op. Niet zo zeer over onze zoon, als wel de bureaucratie waar we tegen aan lopen, onze bevindingen en relativeringen hieromtrent.

Wilt u ons volgen? Dat kan op twitter @Donderwolken

5 reacties op Wij, te gekke ouders

  1. LMS zegt:

    Kunt u wat meer schrijven wat autisme precies is, en dan vooral bij uw zoon? Ik hou niet zo van stempeltjes, maar het blijft voor mij zo vaag waar uw zoon last van heeft.

    • sprakeloosid zegt:

      Uiteraard kan ik dat, misschien als geen ander, maar dit is een ventilatieblog voor ons als ouders, die vast zijn geraakt in de onwil, onvermogen en onkunde van de hulpverlening. De schoolgang lukte niet ook geen alternatieven, met de overtuiging dat eerst behandeling dan weer verder maatschappelijk kijken. Wachten heeft niets opgeleverd, behalve veel frustraties. Om redenen van privacy willen wij slechts de oorzaak van ‘het stempeltje’ slechts benoemen. Tot 12 jaar was er niet veel aan de hand (Citoscore 550 en sociaal geen problemen op school)
      Kernprobleem: In NL GGZ systeem (ook schoolsysteem) moet je in de mal passen, anders zijn er maar weinig smaken) Misschien niet bevredigend, maar het is niet anders

  2. paul rikmans zegt:

    Allereerst sterkte met jullie proces. Ik kan je niet echt helpen, alleen de raad geven elders te zoeken naar hulp. Elders = buiten het reguliere circuit. Waar er anders naar de mens/ kind gekeken wordt. Niet in hokjes (Autisme/ Bddnos/ enz) maar naar het geheel: soms zelfs vorige levens, of voeding of kindertijd of fysiek whatever, maar niet medicatie met prozac of dat soort Huxley (Brave new world)/ Bigpharma oplossingen. Bij mij heeft dit veel opgeleverd. was andrs nooit bovenwater gekomen. Kort door de bocht, maar je begrijpt het wel! groet p

    • sprakeloosid zegt:

      We zijn ook wel hier en daar met alternatieven bezig, soms. Echter alternatieven zijn soms ook prijzig, maar indien goed, dan moet het. Maar de belangrijkste hobbel is natuurlijk object van zorg zelf, wij kunnen wel willen, maar wij bepalen helaas het tempo niet en inherent aan ASS problematiek is angst voor het onbekende, nieuwe zaken zijn niet vanzelfsprekend.

  3. Pingback: RE: Kwart dak- en thuislozen verstandelijk beperkt volgens hulporganisaties anders kan er niets aan hun verdiend worden | Anaconda15's Blog

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s